انجمن حمایت از هیرکانی با تمرکز بر روش‌های سنتی و محلی که در مناطق شمالی ایران هنوز بسیار مؤثر هستند، گام‌های هوشمندانه‌ای برای آگاهی‌بخشی برداشته است. چاپ و توزیع بروشور بین مردم بومی و روستاییان اطراف جنگل‌های هیرکانی، یکی از بهترین راه‌ها برای رساندن پیام به کسانی است که مستقیماً با جنگل زندگی می‌کنند و اغلب از شبکه‌های اجتماعی کمتر استفاده می‌کنند. این بروشورها با زبان ساده، عکس‌های قبل و بعد از تخریب و ذکر منافع مستقیم جنگل برای زندگی روزمره‌شان (مثل تأمین آب، جلوگیری از سیل، درآمد گردشگری و زنبورداری) می‌تواند نگاه بسیاری از محلی‌ها را که گاهی به خاطر فشار اقتصادی به قطع درخت یا فروش زمین تن می‌دهند، تغییر دهد. همچنین نصب بنر در مسیرهای پرتردد مانند جاده هراز، چالوس، رشت–قزوین، محور آستارا–اردبیل و ورودی شهرهای شمالی، روزانه پیام حفظ جنگل را به چشم صدها هزار مسافر و راننده می‌رساند و نوعی «فشار اجتماعی مثبت» ایجاد می‌کند؛ چون وقتی مردم عادی می‌بینند موضوع جدی است، احتمال همراهی‌شان بیشتر می‌شود.در کنار این اقدامات آفلاین، اطلاع‌رسانی از طریق فضای مجازی مکمل بسیار قدرتمندی است که انجمن به‌خوبی آن را به کار گرفته است. پست‌ها، استوری‌ها و کلیپ‌های کوتاه در اینستاگرام، تلگرام و واتساپ با هشتگ‌های مشترک (#حفظ_هیرکانی، #جنگل_هیرکانی، #هیرکانی_میراث_ما) باعث شده صدای انجمن از محدوده شمال خارج شود و به تهران، اصفهان و حتی ایرانیان خارج از کشور برسد. این ترکیب هوشمندانه‌ی «کار میدانی محلی» (بروشور و بنر) با «رسانه دیجیتال سراسری» دقیقاً همان چیزی است که کمپین‌های موفق حفظ محیط زیست در ایران نیاز دارند: هم دل بومیان را به دست بیاورند و هم حمایت ملی و بین‌المللی جلب کنند. اگر این دو بازو با قدرت ادامه پیدا کند و مثلاً هر ماه گزارش تصویری از تعداد بروشور توزیع‌شده، بنرهای نصب‌شده و میزان بازدید پست‌ها منتشر شود، اعتماد مردم به انجمن بیشتر شده و موج مشارکت مردمی بسیار بزرگ‌تر خواهد شد. 🌿